Invoering
Met de diepgaande hervorming van de sociaal{0}}economische structuur heeft de aquacultuursector zich snel ontwikkeld. Tijdens dit proces heeft de kwestie van de afvalwaterverontreiniging door de aquacultuur echter brede aandacht getrokken uit alle sectoren van de samenleving. Daarom zijn de schade van aquacultuurafvalwater aan aquatische producten en het milieu, evenals de relevante behandelingstechnologieën, van groot belang.
Momenteel is vijver-gebaseerde aquacultuur met hoge- dichtheid de meest gebruikelijke methode. Dit model produceert een grote hoeveelheid uitwerpselen en voerresten, wat leidt tot ernstige vervuiling van het aquacultuurwater. Deze kwestie is een van de belangrijkste tegenstellingen geworden tussen sociaal-economische ontwikkeling en ecologische milieubescherming.
Als het vervuilde water niet snel kan worden behandeld, heeft dit directe gevolgen voor de productie en de kwaliteit van aquatische producten, en zal het ook het aquacultuurmilieu ernstig beschadigen. Daarom vereisen de gevaren van afvalwatervervuiling door de aquacultuur en de bijbehorende behandelingstechnologieën onze grote aandacht. Het is essentieel om het technische niveau van de afvalwaterzuivering te verbeteren, de kwaliteit van aquatische producten te verbeteren en de impact op het externe milieu te verminderen, waardoor betrouwbare steun wordt geboden voor de gecoördineerde ontwikkeling van de Chinese economie en ecologie.
Gevaren van afvalwatervervuiling door de aquacultuur
1. Schade aan waterproducten
Achterwaartse aquacultuurtechnieken zijn momenteel een prominent probleem in de Chinese aquacultuursector. Sommige boeren, die maximale economische voordelen nastreven, verwaarlozen de afvalwaterzuivering tijdens het productieproces. Na verloop van tijd resulteert dit in de accumulatie van een grote hoeveelheid verontreinigende stoffen, waardoor het aquacultuurmilieu ernstig wordt beschadigd. Dit vernietigt niet alleen het lokale ecosysteem, maar bedreigt ook de menselijke gezondheid.
Om de kosten te verlagen voeren veel boeren blindelings grote hoeveelheden voer van lage- kwaliteit en misbruiken ze verschillende additieven zoals stabilisatoren, ontsmettingsmiddelen en antibiotica. Deze praktijken brengen ernstige schade toe aan de levensomstandigheden van in het water levende organismen. Bovendien lost een groot aantal schadelijke stoffen op in het water, waardoor ernstige watervervuiling ontstaat.
Bovendien gebruiken sommige boeren zeer giftige medicijnen voor het gemak van de dagelijkse bedrijfsvoering. Deze medicijnen bevatten vaak zware metalen. Zodra deze zware metalen door waterorganismen zijn opgenomen en vervolgens door mensen zijn geconsumeerd, hopen ze zich geleidelijk op in het menselijk lichaam, waardoor mogelijk chronische schade-of in ernstige gevallen zelfs acute vergiftiging door zware metalen kan ontstaan.
Volgens studies door deskundigen omvatten veel voorkomende zware metalen die zich ophopen in waterorganismen lood en kwik. Zodra deze elementen het menselijk lichaam binnendringen, kunnen ze onverwachte gevolgen hebben, wat een ernstig probleem is dat bijzondere aandacht verdient.
2. Schade aan het milieu
In de aquacultuur komt intensieve landbouw het meest voor. Landbouw met hoge{1}}dichtheid leidt tot een aanzienlijke ophoping van metabolisch afval in het water, waardoor de niveaus van stikstof en fosfor stijgen. Dit bevordert de groei van organische stof in het water en verhoogt de concentratie van organische verontreinigingen.
Dergelijke vervuiling moet grondig worden behandeld; anders zal de overtollige organische stof de opgeloste zuurstof in het water verbruiken. Bovendien ondersteunt de toename van ammoniakstikstof en nitriet de groei van schadelijke bacteriën en plankton, wat leidt tot eutrofiëring en verslechtering van de waterkwaliteit.
Wanneer dergelijk vervuild water in de omringende natuurlijke omgeving wordt geloosd, veroorzaakt dit ernstige ecologische schade.
Technologieën voor de behandeling van afvalwater in de aquacultuur
1. Fysieke behandelingstechnologie
Bij de afvalwaterzuivering van de aquacultuur zijn fysische technologieën erop gericht zwevende vaste stoffen uit het afvalwater te verwijderen, waardoor het biochemische zuurstofverbruik (BOD) zoveel mogelijk wordt verminderd. Veel voorkomende fysische behandelingsmethoden zijn onder meer filtratie en schuimscheiding. De meest opvallende voordelen van deze methoden zijn hun lage kosten en bedieningsgemak. Fysische methoden zijn echter over het algemeen niet effectief bij het verwijderen van ammoniakstikstof uit het water.
Schuimscheiding omvat de vorming van kleine luchtbelletjes in water door beluchting. Oppervlakteactieve- stoffen in het water hechten zich aan deze belletjes en stijgen naar de oppervlakte, waardoor een schuimlaag ontstaat. Door dit schuim eenvoudigweg te verwijderen, kan een zekere mate van waterzuivering worden bereikt. Deskundigen hebben een verbeterde schuimscheidingskolom ontwikkeld, die een kruis-gestructureerd ontwerp heeft dat het opstijgen van schuim vergemakkelijkt en het vasthouden van schuim voorkomt. De belgrootte kan indien nodig worden aangepast om het scheidingseffect te optimaliseren.
Bij filtratie wordt het afvalwater door een filter geleid om zwevende deeltjes te verwijderen. Deze methode is effectief bij het elimineren van opgeloste verontreinigende stoffen door zware metalen, afhankelijk van het gebruikte filtermateriaal.
Chemische behandelingstechnologie
Chemische behandelingsmethoden voor afvalwater uit de aquacultuur omvatten voornamelijk oxidatie en elektrochemische processen. Met deze methoden kunnen hoge niveaus van verwijdering van verontreinigende stoffen worden bereikt. Een goede controle over het type en de dosering van chemicaliën is echter van cruciaal belang om secundaire vervuiling te voorkomen.
- Bij oxidatie worden oxidatiemiddelen zoals ozon of waterstofperoxide gebruikt om organische verontreinigende stoffen in het water af te breken. Deze oxidatiemiddelen hebben sterke oxidatieve eigenschappen, waardoor ze zeer effectief zijn bij het zuiveren van verontreinigd water.
- Bij elektrochemische behandeling wordt een elektrische stroom op het afvalwater toegepast, waardoor verontreinigende stoffen zoals ammoniakstikstof en nitriet kunnen worden afgebroken, waardoor een effectieve zuivering wordt bereikt.
Biologische behandelingstechnologie
1. Actief slibproces
Bij de actiefslibmethode wordt het afvalwater belucht om de overleving en proliferatie van aërobe micro-organismen in het vervuilde water te bevorderen. Deze micro-organismen groeien en vormen slib-achtige vlokken die sterke oxidatieve en adsorptieve capaciteiten bezitten, waardoor een efficiënte verwijdering van verontreinigende stoffen mogelijk is.
Studies door deskundigen hebben aangetoond dat het toevoegen van sulfaat en nul-valent ijzer (ZVI) de ontwateringsprestaties van het actiefslib aanzienlijk kan verbeteren. Het effectieve doseringsbereik is 0–30 g/l voor ZVI en 0–6 g/l voor ammoniumpersulfaat. Wanneer deze stoffen worden gemengd en op een neutrale pH worden gebracht, kunnen de prestaties van het actiefslibproces worden gemaximaliseerd.
2.Biofilmtechnologie
Biofilmtechnologie omvat het plaatsen van bio-dragers (vulstoffen) in een biologisch filter. Micro-organismen hechten zich aan het oppervlak van deze dragers en vormen biofilms. Deze biofilms zijn verantwoordelijk voor de afbraak van organische verontreinigende stoffen in het afvalwater.
Onderzoek toont aan dat het plaatsen van de biofilmreactor gedurende slechts 47 minuten in water kan resulteren in de verwijdering van tot 90% van de verontreinigende stoffen, inclusief ammoniakstikstof. Na gebruik kunnen de dragers worden teruggewonnen en hergebruikt, waardoor biofilmtechnologie een duurzame en milieuvriendelijke oplossing is.
3. Ecologische behandelingsmethode
De ecologische behandelingsmethode omvat de rationele configuratie van kunstmatige wetlands en ecologische drijvende bedden. Planten in deze systemen nemen organische verontreinigende stoffen uit het water op.
Deskundigen hebben ook onderzoek naar deze methode uitgevoerd. Tijdens een ontkiemingsexperiment met gerstzaad bleek bijvoorbeeld dat ontsmettingsmiddelen zoals ethanol en bleekmiddel de kiemkracht van de zaden aanzienlijk verminderden. Het gebruik van gerstplanten voor de behandeling van afvalwater uit de aquacultuur heeft echter goede zuiveringsresultaten opgeleverd, wat wijst op het potentieel van ecologische methoden bij de behandeling van afvalwater.
In het huidige tijdperk van snelle sociaal-economische ontwikkeling is de levenskwaliteit van mensen aanzienlijk verbeterd. De aquacultuursector draagt niet alleen bij aan de voortdurende groei van de economie, maar komt ook beter tegemoet aan de steeds diversere behoeften van de bevolking. Als zodanig zijn de ontwikkelingsvooruitzichten voor de aquacultuur veelbelovend.
Conclusie
We moeten echter nauwlettend letten op de risico's van waterverontreiniging die momenteel in de aquacultuur aanwezig zijn. Traditionele aquacultuurmethoden hebben aanzienlijke vervuiling veroorzaakt van de waterlichamen die voor de landbouw worden gebruikt, wat in strijd is met China's al lang bestaande doel van het opbouwen van een milieuvriendelijke en hulpbronnenbesparende samenleving.
Daarom is het van cruciaal belang om het probleem van de watervervuiling in de aquacultuur serieus te nemen en de waterzuiveringstechnologieën voortdurend te verbeteren. Door meer geavanceerde en innovatieve behandelmethoden te introduceren en toe te passen, kunnen we de duurzame en milieuvriendelijke- ontwikkeling van de aquacultuursector in China bevorderen en uiteindelijk de sociaal-economische voordelen ervan maximaliseren.